Today our hearts are full.
Alex’s 10th birthday a whole decade that passed in the blink of an eye.
There was cake, candles, smiles, hugs, and that special family atmosphere that turns an ordinary day into a celebration.
We still have a party with his classmates ahead of us, but today was family time time to be together, to feel grateful, and to pause for a moment.
Ten years…
It’s not just a number. It’s a story full of challenges, emotions, and small and big victories. From the very beginning, Alex has been teaching us patience, sensitivity, and how to notice what truly matters.
Aphasia does not define him as a person it is only one of the paths he walks. And he walks it with incredible strength, determination, and heart.
Looking at him today, I see a boy who is blossoming.
Who is making progress.
Who is fighting.
Who is not giving up.
Who loves and is loved deeply.
And that’s why this post is not only about a birthday.
It’s about hope.
About believing in the potential of every child.
About the fact that even if we start from a more difficult place, we can still go very far.
To all the parents facing challenges:
👉 Your children are enough.
👉 Your everyday efforts matter.
👉 Your love truly changes the world.
Everyone has their own path. Not always straight, not always easy. But full of meaning.
Alex you are our hero.
Thank you for teaching us to see with our hearts.
So many beautiful moments are still ahead of us, and we can’t wait to live them.
Polish:
Dziś nasze serca są pełne.
10 urodziny Alexa dekada życia, która minęła szybciej, niż zdążyliśmy się obejrzeć.
Był tort, świeczki, uśmiechy, przytulasy i ten wyjątkowy, rodzinny klimat, który sprawia, że zwykły dzień staje się świętem.
Jeszcze przed nami imprezka z klasą, ale dziś był czas tylko dla nas na bycie razem, na wdzięczność i na zatrzymanie się choć na chwilę.
10 lat…
To nie tylko liczba. To historia pełna wyzwań, wzruszeń, małych i wielkich zwycięstw. Alex od pierwszych dni uczy nas cierpliwości, wrażliwości i dostrzegania tego, co naprawdę ważne.
Afazja nie definiuje go jako człowieka to tylko jedna z dróg, którą idzie. A idzie nią z ogromną siłą, determinacją i sercem.
Patrząc na niego dziś, widzę chłopca, który rozkwita.
Który robi postępy.
Który walczy.
Który się nie poddaje.
Który kocha i jest kochany całym światem.
I właśnie dlatego ten post jest nie tylko o urodzinach.
Jest o nadziei.
O wierze w potencjał każdego dziecka.
O tym, że nawet jeśli startujemy z trudniejszej linii, to wciąż możemy dojść bardzo daleko.
Dla wszystkich rodziców, którzy mierzą się z wyzwaniami:
👉 Wasze dzieci są wystarczające.
👉 Wasza codzienna praca ma sens.
👉 Wasza miłość naprawdę zmienia świat.
Każdy ma swoją drogę. Nie zawsze prostą, nie zawsze łatwą. Ale pełną znaczenia.
Alex jesteś naszym bohaterem.
Dziękujemy Ci za to, że uczysz nas patrzeć sercem.
Przed nami jeszcze tyle pięknych chwil. I już nie możemy się doczekać, by je przeżyć.
- 